ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ…   

                  
Την περασμένη Παρασκευή βιώσαμε ένα από τα πιο βίαια γεγονότα των τελευταίων ετών στο χώρο του πανεπιστήμιου μας. Μία ομάδα 150 ατόμων με διακριτικά της     ΔΑΠ-ΝΔΦΚ εισέβαλλε στον πανεπιστημιακό χώρο με πτυσσόμενα γκλοπ ,σιδερογροθιές και λοστούς με μόνο σκοπό να ξυλοκοπήσουν μέλη της ΠΑΣΠ.

Γιατί ;

Αυτή η φασιστική τύπου επίθεση μας θυμίζει άλλες μαύρες εποχές για την πανεπιστημιακή κοινότητα. Το ερώτημα που γεννάται είναι προφανές : Γιατί η φοιτητική παράταξη της οποίας τα μέλη παίρνανε θέση σε όλους τους στημένους επικοινωνιακούς διαλόγους του πρόσφατου παρελθόντος κατά της βίας εντός του πανεπιστημιακού ασύλου , τώρα κάνει κατάχρηση αυτού ; 

Η θλιβερή πραγματικότητα…

Αυτό το ερώτημα δεν μπορεί να απαντηθεί μονοσήμαντα. Είναι αποτέλεσμα της θλιβερής κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στην ΑΣΟΕΕ από την ΔΑΠ αλλά και από την ΠΑΣΠ που θεωρούν το πανεπιστήμιο τσιφλίκι τους, όπου δημιουργούν, προωθούν και συντηρούν τον χουλιγκανισμό της πράσινης και της μπλε φανέλας. Και αν αυτή την φορά οι κακοί της υπόθεσης ήταν οι μπλε είναι σίγουρο πως στο μέλλον θα είναι οι πράσινοι όπως υπήρξαν και τόσες φορές στο παρελθόν(εγγραφές 2005, εγγραφές 2008,καθημερινότητα ΑΣΟΕΕ).

 Τα αποτελέσματα του μηχανισμού τους…

Αυτά τα φαινόμενα που αποσκοπούν στην συσπείρωση των μελών των δυο καθεστωτικών παρατάξεων έχουν ως αποτέλεσμα την αποπολιτικοποίηση, την γενικότερη απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών και την υποβάθμιση του θεσμού του ασύλου.

Εμείς ως Α.Ρ.ΕΝ.Α. και Αριστερή Ενότητα , αρνούμαστε να δεχτούμε τη μετατροπή του πανεπιστημίου από χώρο ελεύθερης διακίνησης γνώσης και ιδεών, από χώρο διεκδικήσεων και αγώνων, σε γηπεδική εξέδρα. Καλούμε όλους τους φοιτητές να καταδικάσουν και να περιθωριοποιήσουν τις λογικές αυτές αλλά και αυτούς που τις εκφράζουν. Θα πρέπει όλοι να κατανοήσουμε ότι το πανεπιστήμιο ανήκει στους φοιτητές και όχι σε εκείνες τις παρατάξεις που το λυμαίνονται και το υποβαθμίζουν. Η μόνη λύση για ένα υγιές και πολιτικά ενεργό ως προς την κοινωνία πανεπιστήμιο βρίσκεται στην εμβάθυνση των συλλογικών διαδικασιών και της δημοκρατίας μέσα σε αυτό.

                             Για μια ακόμη φορά η ΠΑΣΠ φοβάται την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ

Η ΠΑΣΠ για ακόμη μια φορά παρακώλυσε την διαδικασία ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ δείχνοντας πόσο πολύ θέλει ανασυσταθεί το τριτοβάθμιο όργανο των φοιτητών. Την προηγούμενη Πέμπτη η ΠΑΣΠ στην ουσία ακύρωσε τη διεξαγωγή του πανσπουδαστικού συνεδρίου που ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει την επόμενη μέρα. Μετά τις επίμονες προσπάθειες της Αριστερής Ενότητας βρέθηκε η λύση για την δημοκρατική διεξαγωγή του συνεδρίου στο κείμενο το οποίο βρίσκεται στην πίσω σελίδα και υπογράφηκε από τις ΔΑΠ ΠΚΣ και ΑΡΕΝ. Η υπογραφή της ΠΑΣΠ απουσιάζει και όλα όσα ακούστηκαν, από την κατά τα άλλα υπεύθυνη δύναμη,  ήταν απλές δικαιολογίες που προσπαθούν να κρύψουν την έλλειψη πολιτικής βούλησης από μέρους της για την ανασύσταση της ΕΦΕΕ. Διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι η νεολαία ΠΑΣΟΚ και κατ’ επέκταση και η ΠΑΣΠ προσπαθούν να αποφύγουν οποιαδήποτε διαδικασία που θα τους υποχρεώνει να τοποθετούνται κεντρικά και ενιαία στα πολιτικά ζητήματα που ανακύπτουν.

Η Ανακοίνωση της ΠΑΣΠ

Αστεία είναι και η κεντρική ανακοίνωση της ΠΑΣΠ η οποία φτάνει στο αποκορύφωμα όταν διατυπώνει το εξής ερώτημα για την Αριστερή Ενότητα « Για ποιο λόγο η ΑΡΕΝ υποκύπτει και ξεπουλάει την αξιοπρέπεια του φοιτητικού κινήματος σε συνεργασία με την ΔΑΠ και την ΠΚΣ ; ». Από ότι φαίνεται η ΠΑΣΠ θυμάται το φοιτητικό κίνημα όποτε την συμφέρει ,όμως ο φοιτητικός κόσμος έχει μνήμη και θυμάται ποιοι ήταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου τα τελευταία χρόνια αλλά και ιδιαίτερα μετά το 2007 όταν η ΠΑΣΠ αποφάσισε ότι το αγωνιστικό της προφίλ είναι πια ντεμοντέ.

Γιατί θέλουμε ΕΦΕΕ?

Εμείς επιδιώκουμε την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ για κάποιους πολύ συγκεκριμένους πολιτικούς λόγους. Αρχικά, η ύπαρξη μιας κεντρικής πολιτικής διαδικασίας θα αναγκάζει ουσιαστικά τις παρατάξεις του δικομματισμού να τοποθετούνται κεντρικά και ενιαία σε ζητήματα, χωρίς έτσι να μπορούν να αποποιούνται των ευθυνών τους για το τι κάνουν σε άλλες σχολές. Έτσι δεν θα μπορούν να αλλάζουν στάση κατά πως τους βολεύει για να ψαρέψουν ψήφους. Ακόμη θα δοθεί η δυνατότητα σε φοιτητικούς συλλόγους που δεν λειτουργούν, με την εξαίρεση των φοιτητικών εξάρσεων, να αποκτήσουν πολιτική δραστηριοποίηση κόντρα στους κυρίαρχους μηχανισμούς των ΠΑΣΠ-ΔΑΠ που έχουν μετατρέψει το συνδικαλισμό σε πελατειακές σχέσεις παρατάξεων- φοιτητών (σημειώσεις, προγράμματα ,ανάθεση προβλημάτων) . Πέραν αυτού, η ύπαρξη κεντρικού ελέγχου θα ενισχύει την πίεση για δημοκρατικές εκλογές όπως για παράδειγμα στην σχολή μας όπου ποδοπατείται η δημοκρατία. Πίεση, δηλαδή, στην ΠΑΣΠ και τη ΔΑΠ για την ύπαρξη παραβάν και λευκού ψηφοδελτίου στην ΑΣΟΕΕ.

Η ριζοσπαστική αριστερά μέσα στην ΕΦΕΕ πρέπει να παλέψει να αλλάξει τους συσχετισμούς, να δώσει λόγο στην αριστερά εκεί οπού αυτή δεν τον έχει, να κάνει προτάσεις για κινητοποιήσεις και δράσεις λειτουργώντας προωθητικά, να ορθώσει τον αντίλογο εκεί όπου για άλλη μια φορά  ΠΑΣΠ και ΔΑΠ θα προσπαθήσουν να στήσουν τους μηχανισμούς τους.

Δείτε το κείμενο με τις υπογραφές για την ΕΦΕΕ εδώ

                                                                                 ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ…

Πάει περίπου ενάμιση μήνας από την έναρξη της φοιτητικής χρονιάς. Από την πρώτη κιόλας μέρα σου προσφέρθηκε βοήθεια, γενναιόδωρα και από πολλούς. Σε βοήθησαν να έρθεις από την Βικτώρια, σε ξενάγησαν στη ΑΣΟΕΕ και στις γραμματείες, σε πήγαν για καφέ μιας και γίνατε φίλοι τα  πέντε πρώτα λεπτά. Αλλά και αργότερα σου μοίρασαν χιλιάδες χαρτιά με προγράμματα, ώρες καθηγητών, πληροφορίες ακόμη ακόμη και βιβλία σου έδωσαν (αν είσαι από μετεγγραφή).

Γιατί όμως τόσα πολλά και χωρίς εσύ να κανείς τίποτα? Γιατί τόσο η ΠΑΣΠ όσο και ΔΑΠ θέλουν να καλλιεργήσουν μια λογική ανάθεσης. Δηλαδή “ εγώ είμαι εδώ για να κάνω οτιδήποτε χρειαστείς’’. Γιατί θέλουν να αντιληφθείς το πανεπιστήμιο σαν ένα χώρο για πάρτυ, εκδηλώσεις και στείρα γνώση και να απομακρυνθείς από τα πραγματικά προβλήματα και από την ιδέα ότι το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος δημιουργικότητας, φαντασίας, αμφισβήτησης και συλλογικών διεκδικήσεων. Φυσικά σκοπός τους είναι λίγους μήνες μετά μέσω της ‘’φιλίας’’ τους μαζί σου ή αλλιώς των πελατειακών σχέσεων να σου ζητήσουν μια ‘απλή’ ψήφο. 

Το πρόβλημα βέβαια ξεκινάει από εκεί που τα τραπεζάκια του υπογείου της ΑΣΟΕΕ έχουν υποκαταστήσει στην κυριολεξία τις γραμματείες. Αυτό όμως που πρέπει να αντιληφθούμε και να καταλάβουμε είναι πώς μια τέτοια κατάσταση δεν είναι κάτι το αυτονόητο. Είναι κάτι που θέλησαν οι ΠΑΣΠ-ΔΑΠ να χρησιμοποιήσουν για να προσεγγίσουν τους φοιτητές και που το πανεπιστήμιο επέτρεψε να παγιωθεί. Και όταν λέμε επέτρεψε εννοούμε πως τόσο οι καθηγητές και οι πρυτανικές αρχές όσο και οι γραμματείες αδιαφορούν και επιλέγουν να μην παρέχουν το απαραίτητο υλικό στους φοιτητές ακριβώς γιατί βολεύονται από το γεγονός ότι το κάνουν οι ΔΑΣΠ.

Εμείς πρέπει λοιπόν συλλογικά μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις αλλά και τις συνελεύσεις των τμημάτων να διεκδικήσουμε αυτός ο μηχανισμός να αλλάξει. Να ζητήσουμε όλοι μαζί από το πανεπιστήμιο το αυτονόητο δηλαδή όλο αυτό το υλικό που μας μοιράζουν οι ‘φίλοι’ να παρέχεται από τις γραμματείες. Να σπάσουμε (όχι εμείς για εσάς, όλοι μαζί )  στην πράξη τις λογικές των ΠΑΣΠ-ΔΑΠ που θέλουν τις πελατειακές σχέσεις να κυριαρχούν εδώ μέσα.

Τι είναι η ΕΦΕΕ?

Η ΕΦΕΕ (Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας ) ιδρύθηκε το 1963 με σκοπό να υπάρχει ένα όργανο (τριτοβάθμιο) το οποίο θα εκφράζει όλους τους φοιτητές. Από τις εκλογές στους φοιτητικούς συλλόγους (εκτός από την περίοδο της δικτατορίας) προέκυπταν οι αντιπρόσωποι για το πανσπουδαστικό συνέδριο, στο οποίο συζητούνταν τα ζητήματα των φοιτητών και στο τέλος κάθε συνεδρίου εκλέγονταν το κεντρικό συμβούλιο της ΕΦΕΕ.   Οι αποφάσεις του οργάνου αυτού έχουν γνωμοδοτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστούν ή υπερβαίνουν την Γενική Συνέλευση των φοιτητών. Η ΕΦΕΕ έπαιζε κομβικό ρόλο στην πολιτική ζωή ακόμα και σε εκείνη τη δύσκολη περίοδο για τους κοινωνικούς αγώνες και μπορούσε να παρεμβαίνει και να προβάλει τα φοιτητικά αιτήματα.

Οι ευθύνες τους !!
Όταν στα τέλη της δεκαετίας του ’90 η ΔΑΠ άρχισε να κυριαρχεί στις φοιτητικές εκλογές , άρχισε και η ΕΦΕΕ να απονεκρώνεται. Το 1995 σταμάτησε να λειτουργεί. Μεγάλη είναι η ευθύνη της ΠΑΣΠ και της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ! Τότε γιατί δεν την ευνοούσαν τα αποτελέσματα των εκλογών οπότε και σταμάτησαν να συγκαλούνται συνέδρια, αλλά και πολύ αργότερα όταν το 2001 σε μια προσπάθεια για πανσπουδαστικό συνέδριο έβαλαν το συνέδριο της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ τις ίδιες μέρες. Θα ‘’αναρωτηθείτε’’ τι σχέση έχει το συνέδριο της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ με την παρουσία της ΠΑΣΠ στην ΕΦΕΕ… Φυσικά λόγω του συνεδρίου δεν εμφανίστηκε κανείς στην ΕΦΕΕ σπάζοντας την απαιτούμενη απαρτία. Από την άλλη έχουμε την ΔΑΠ να λέει πως θέλει την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ, αλλά παρά την επιρροή που έχει στους συλλόγους δεν έχει κάνει κάτι για αυτό. Όταν βέβαια καλείται να απολογηθεί δηλώνει ότι τα αποτελέσματα των εκλογών έχουν αποτυπώσει ήδη τη βούληση των φοιτητών και πως οι μειοψηφίες έχουν πλέον ηττηθεί.!

Γιατί θέλουμε ΕΦΕΕ?
Εμείς όλα αυτά τα χρόνια διεκδικούμε και θεωρούμε επιτακτική την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ. Η ύπαρξη μιας κεντρικής πολιτικής διαδικασίας θα αναγκάζει ουσιαστικά τις παρατάξεις του δικομματισμού να τοποθετούνται κεντρικά και ενιαία σε ζητήματα, χωρίς έτσι να μπορούν να αποποιούνται των ευθυνών τους για το τι κάνουν σε άλλες σχολές. Έτσι δεν θα μπορούν να αλλάζουν στάση κατά πως τους βολεύει για να ψαρέψουν ψήφους. Ακόμη θα δοθεί η δυνατότητα σε φοιτητικούς συλλόγους που δεν λειτουργούν, με την εξαίρεση των φοιτητικών εξάρσεων, να αποκτήσουν πολιτική δραστηριοποίηση κόντρα στους κυρίαρχους μηχανισμούς των ΠΑΣΠ-ΔΑΠ που έχουν μετατρέψει το συνδικαλισμό σε πελατειακές σχέσεις παρατάξεων- φοιτητών (σημειώσεις, προγράμματα ,ανάθεση προβλημάτων) . Πέραν αυτού, η ύπαρξη κεντρικού ελέγχου θα ενισχύει την πίεση για δημοκρατικές εκλογές όπως για παράδειγμα στην σχολή μας όπου ποδοπατείται η δημοκρατία. Πίεση, δηλαδή, στην ΠΑΣΠ και τη ΔΑΠ για την ύπαρξη παραβάν και λευκού ψηφοδελτίου στην ΑΣΟΕΕ.

Η ριζοσπαστική αριστερά μέσα στην ΕΦΕΕ πρέπει να παλέψει να αλλάξει τους συσχετισμούς, να δώσει λόγο στην αριστερά εκεί οπού αυτή δεν τον έχει, να κάνει προτάσεις για κινητοποιήσεις και δράσεις λειτουργώντας προωθητικά, να ορθώσει τον αντίλογο εκεί όπου για άλλη μια φορά  ΠΑΣΠ και ΔΑΠ θα προσπαθήσουν να στήσουν τους μηχανισμούς τους.