|
|
Ο εργασιακός μεσαίωνας είναι εδώ
και έχει νταβατζήδες την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ
Εκεί που νομίζαμε ότι είχαμε να αντιμετωπίσουμε μόνο την αντιδραστική κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ μας θύμισε τον παλιό καλό του εαυτό, τον οποίο είχε “θάψει” αφού προσπαθεί εναγωνίως να γίνει κυβέρνηση. Φυσικά, δεν ξεχνάμε τις προεκλογικές δηλώσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στο Λαύριο το 2004, όπου πρότεινε 4ετή ανασφάλιστη εργασία για τους νέους εργαζόμενους. Το νέο δεδομένο είναι το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε από το ΠΑΣΟΚ για την ανεργία, δείχνοντας έτσι ότι από την στιγμή που το ΠΑΣΟΚ αποτελείται από τα ίδια πρόσωπα οι αντιλήψεις είναι αδύνατο να αλλάξουν. Εν μέσω οικονομικής κρίσης, το ΠΑΣΟΚ ζητάει να κάνουμε “δωράκια” στους εργοδότες. Πράγματα, δηλαδή, που στην παρούσα συγκυρία ακόμα και ο πρόεδρος του ΣΕΒ ντρέπεται να ζητήσει. Και αν διατυπώνει τέτοιες προτάσεις ως αντιπολίτευση, αν θα γίνει κυβέρνηση τι χειρότερο θα κάνει; Πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 1 του σχεδίου αναφέρει :
“Καθορίζεται τετραετές πρόγραμμα επαγγελματικής ένταξης των νέων ως κίνητρο για την πρόσληψη άνεργων νέων ηλικίας μέχρι τριάντα (30) ετών σε ιδιωτικές επιχειρήσεις που κατά την ημέρα έναρξης του προγράμματος απασχολούν έως 50 άτομα και για πλήρη δωδεκάμηνη απασχόληση. Οι ασφαλιστικές εισφορές των νέων επιδοτούνται σε ποσοστό εκατό τοις εκατό (100%) το πρώτο έτος, εβδομήντα πέντε τοις εκατό (75%) το δεύτερο έτος, πενήντα τοις εκατό (50%) το τρίτο και είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) το τέταρτο έτος.
Για όσους άνεργους νέους έχουν ποσοστό αναπηρίας κατά? ελάχιστο 50%, η επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών γίνεται για 5 έτη, εκ των οποίων τα δύο πρώτα σε ποσοστό εκατό τοις εκατό (100%) και τα τρία επόμενα σε ποσοστό εβδομήντα πέντε τοις εκατό (75%), πενήντα τοις εκατό (50%) και είκοσι πέντε τοις εκατό (25%), αντίστοιχα.
Οι επιχειρήσεις που προσλαμβάνουν προσωπικό σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 υποχρεούνται να μην προβαίνουν σε απόλυση οποιουδήποτε εργαζόμενου χωρίς τη συνδρομή σπουδαίου λόγου κατά τη διάρκεια ισχύος της ανωτέρω σχέσης εργασίας καθώς και για χρονικό διάστημα τουλάχιστον ενός έτους πριν και μετά από αυτήν, αλλιώς χάνουν το δικαίωμα της επιδότησης.
Η επιδότηση των εισφορών γίνεται από το κράτος. Η επιδότηση των εισφορών γίνεται και από πόρους που αντλούνται μετά από συμφωνία της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας με τις εργοδοτικές οργανώσεις.”
Όπως είναι φανερό, η εργοδοσία εκτός από τα κατασταλτικά μέτρα (βλέπε Κούνεβα) χρησιμοποιεί και προληπτικά. Έτσι, μέσω του ΠΑΣΟΚ στο παραπάνω σχέδιο νόμου επιχειρείται η επιβάρυνση του δημοσίου με τις εργοδοτικές εισφορές και δίνεται το ελεύθερο στους εργοδότες να απολύουν κόσμο δίνοντας ως αιτιολογία ένα «σπουδαίο λόγο»… Η ασάφεια του συγκεκριμένου σημείου είναι προκλητική… Επίσης, δίνεται η ικανότητα στον εργοδότη ανά 4 χρόνια να προσλαμβάνει ένα καινούριο εργαζόμενο αποφεύγοντας έτσι να καταβάλει τις εισφορές στο διηνεκές.
Ιστορικό : Δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, κύριοι…
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το κράτος ενώ οφείλει να είναι ο ιδανικός εργοδότης, πράττει ακριβώς το αντίθετο, δημιουργώντας έτσι προηγούμενα εργοδοτικής ασυδοσίας. Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ από τις αρχές τις δεκαετίας του ’90 με τον θεσμό των συμβασιούχων ορισμένου χρόνου έδειξαν τον δρόμο. Μπαίνοντας στον 21ο αιώνα, έβγαλαν ένα νέο όπλο από την φαρέτρα τους, με τις ευλογίες της Κομισιόν. Τον θεσμό stage. Αρχίζοντας από τον ιδιωτικό τομέα, όπου οι εργαζόμενοι είναι ανασφάλιστοι και υποαμοιβόμενοι, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ το επεκτείνουν και στο δημόσιο, με 18μηνες συμβάσεις σε υπουργεία, οργανισμούς και στην αυτοδιοίκηση. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι οι συμβασιούχοι και stage είναι εργαζόμενοι 2ης κατηγορίας. Δεν λαμβάνουν δώρα και επιδόματα, είναι ανασφάλιστοι και ο μισθός τους είναι της τάξης των 500 ευρώ. Οι συμβασιούχοι και οι stage είναι οι επιλογή της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για να αντικαταστήσουν τις προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ στο δημόσιο, και η επιλογή να γίνεται μέσω των βουλευτικών γραφείων. Έτσι δημιουργείται στρατιά ανασφάλιστων και υποαμοιβόμενων εργαζόμενων, οι οποίοι βρίσκονται σε συνεχή ανασφάλεια για το εργασιακό μέλλον τους.
ΟΑΕΔ : “Mια αρχή μια ευκαιρία…και μετά μια ζωή στην ανεργία”
Αυτή η πολιτική συνεχίζεται μέχρι και σήμερα αφού αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποδοτική για τα κυβερνητικά συμφέροντα. Για παράδειγμα, ο ΟΑΕΔ προωθεί ένα νέο πρόγραμμα που ονομάζεται «Μια αρχή μια ευκαιρία» που προβλέπει την πρόσληψη 40.000 νέων εργαζόμενων 16-25 ετών για 5 μήνες στο ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Αυτοί οι εργαζόμενοι θα είναι ασφαλισμένoi και αμοιβόμενοι (με τον κατώτερο μισθό) από τον ΟΑΕΔ. Άρα μιλάμε για μηδενικό εργοδοτικό κόστος.
Τα παραπάνω δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά ούτε και κινδυνολογία εκ μέρους της Αριστεράς. Είναι αναγκαίο να αντιληφθούμε ότι το φθηνό, ευέλικτο εργατικό δυναμικό χωρίς συνδικαλιστικά δικαιώματα και ασφάλιση είναι γεγονός με τις πλάτες των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και της ΕΕ. Εκτός από τον ιδιωτικό τομέα, τέτοιο προσωπικό υπάρχει στα νοσοκομεία (νοσηλεύτριες, καθαρίστριες κτλ.), στα υπουργεία, στους δημόσιους οργανισμού (π.χ. ΙΚΑ), στην εκπαίδευση (ωρομίσθιοι, καθηγητές ΠΔ 407) και όπου αλλού μπορείτε να φανταστείτε. Στην ΑΣΟΕΕ, συγκεκριμένα, ευέλικτο εργατικό δυναμικό είναι οι καθαρίστριες που κρατούν καθαρή την σχολή μας, οι καθηγητές ΠΔ 407 και οι διδακτορικοί σπουδαστές που μας διδάσκουν αλλά και εργαζόμενοι ΔΕΠ (διοικητικό και τεχνικό προσωπικό). Σε αυτήν την κατεύθυνση, εντός της ΑΣΟΕΕ, συμβάλλουν οι ΔΑΠ-ΠΑΣΠ που απροσανατολίζουν τους φοιτητές, μιλώντας για USB, πάρτι και σημειώσεις με μοναδικό σκοπό να ενδυναμώσουν τις πελατειακές σχέσεις με εμάς. Οι ΔΑΠ-ΠΑΣΠ στηρίζοντας τα κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, υπονομεύουν το ίδιο το μέλλον μας. Αλλά εντός της σχολής, κουβέντα για την ταμπακέρα… Πρέπει να αντιληφθούμε ότι αν δεν ορθώσουμε ανάστημα σε αυτές τις πολιτικές, θα είμαστε ο επόμενος stage εργαζόμενος, ο επόμενος συμβασιούχος, η επόμενη Κούνεβα…
|
|
|
|
Η ΑΣΟΕΕ "ΤΟΥΣ"
Είμαστε λίγες μέρες μετά το τέλος της καταμέτρησης… Μπορεί ο καπνός από τα καπνογόνα να έχει διαλυθεί , όμως τα μισά έδρανα του αμφ. Α είναι σπασμένα. Αυτή ακριβώς είναι η αντίληψη των καθεστωτικών παρατάξεων και η οποία αποτυπώθηκε ξεκάθαρα από τα συνθήματα και το γηπεδικό φανατισμό που τους χαρακτήρισε αυτές τις μέρες. Συνθήματα με ακραίο σεξιστικό περιεχόμενο που υποβαθμίζουν την νοημοσύνη κάθε ατόμου και ιδίως αυτών που θέλουν να ονομάζονται πολιτικα υποκείμενα.
‘Όπως λοιπόν συνηθίζουν καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, έτσι και τώρα υποβαθμίζουν τις διαδικασίες του συλλόγου. Αυτό έκαναν με τις Γενικές Συνελεύσεις τις οποίες χαρ ακτήριζαν άνευ σημασίας για να συμμετέχουν σε αυτές. Και μάλιστα τις λίγες φόρες που πιέζονταν να συμμετέχουν, φρόντιζαν να δημιουργούν ατμόσφαιρα γηπέδου εμποδίζοντας τον κόσμο να παρακολουθήσει. Στην ίδια λογική κινείται και η στάση τους αναφορικά με το προεκλογικό Διοικητικό Συμβούλιο όπου έκαναν τα πάντα για να είναι κλειστό στον κάθε ανένταχτο φοιτητή, καθυστερώντας τη διαδικασία και μην αναφέροντας τίποτα σχετικά με τη διεξαγωγή του. Σχετικά δε με τα διαδικαστικά του, θέλουν να είναι κλειστό έτσι ώστε να μπορούν να παραβρίσκονται οι 35χρόνοι επαγγελματίες συνδικαλιστές από τα κόμματά τους αντιλαμβανόμενοι τη διαδικασία σαν τσιφλίκι τους. Χαρακτηριστικό της φετινής διαδικασίας ήταν η συζήτηση για το παραβάν και το λευκό ψηφοδέλτιο. Πάρα τις προεκλογικές εξαγγελίες των ΠΑΣΠ-ΔΑΠ υπέρ αυτών, λόγω της πίεσης που δέχτηκαν από τη συλλογή εκατοντάδων υπογραφών για την ύπαρξή τους, τελικά μπλόκαραν τη διαδικασία και αποχώρησαν επιβάλλοντας για άλλη μια φορά αντιδημοκρατικές εκλογές. Αδιαφόρησαν δηλαδή για τη βούληση της πλειοψηφίας του φοιτητικού συλλόγου που δήλωσε έμπρακτα την επιθυμία του για εκλογές μυστικές και με δικαίωμα στη λευκή ψήφο.
Από την πλευρά μας διατυπώσαμε την άποψη και προεκλογικά , ότι δεν περιμέναμε μια ψήφος να αλλάξει την καθημερινή μας φοιτητική ζωή. Όποιοι υποστηρίζουν το αντίθετο βασίζονται στη λογική της ανάθεσης και των πελατειακών σχέσεων όπως αυτές αναπτύσσονται καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, με τις παρατάξεις – γραμματείες, τους διοργανωτές κοσμικών εκδηλώσεων στα κέντρα διασκέδασης, με αυτούς που προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα του δημόσιου πανεπιστημίου με καταιγισμό αιτημάτων… Ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας του πανεπιστημίου διασφαλίζεται με την ενεργή συμμετοχή του φοιτητή στις συλλογικές διαδικασίες όπως η Γενική Συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου, οι παραστάσεις διαμαρτυρίας για την έμπρακτη παρεμπόδιση της εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρώσης.
Στο πανεπιστήμιο που οραματιζόμαστε δεν χωράνε οι παραπάνω λογικές. Θα πρέπει λοιπόν η αριστερά στην ΑΣΟΕΕ, ξεκομμένη από διασπαστικές λογικές και ιδεολογικές αγκυλώσεις, να αποτελέσει τον συγκροτημένο εκείνο πόλο που θα ανατρέψει το σκηνικό που χτίζει καθημερινά εδώ μέσα η ΔΑΣΠ. Επιλέγουμε το δρόμο της αμφισβήτησης, της αντίστασης και της αξιοπρέπειας!
|
|
|
Υπάρχει ζωή πριν το θάνατο;
Κάπως έτσι σκεφτόμαστε τα τελευταία χρόνια και πολύ περισσότερο τους τελευταίους μήνες ελεω οικονομικής κρίσης. Είναι γεγονός, πλέον, ότι εργοστάσια και παραγωγικές μονάδες σε όλη τη χώρα έχουν ξεκινήσει απολύσεις και μειώσεις μισθών, ενώ απ’ τα επίσημα χείλη της Κυβέρνησης προαναγγέλλεται πάγωμα μισθών, πλήρης ελαστικοποίηση της εργασίας με εβδομάδα τεσσάρων ή και τριών ημερών, επιβολή έκτακτων φόρων στα λαϊκά στρώματα και περιστολή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Alumil: Εργοδοτική πρωτ οπορία
Η μείωση αποδοχών των εργαζομένων με ταυτόχρονη μείωση του χρόνου εργασίας, που πρότεινε ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κ. Μίχαλος, γίνεται ήδη πράξη σε επιχειρήσεις της Βόρειας Ελλάδας. Πρωτοστάτης αυτής της προσπάθειας είναι ο ιδιοκτήτης του ομίλου Alumil και πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ), Γιώργος Μυλωνάς. Η εταιρία του προχώρησε στη μείωση του χρόνου εργασίας 1.300 εργαζομένων κατά 1,5 ώρα την ημέρα και κατά 20% των αποδοχών τους για ένα εξάμηνο. Το παράδειγμα της ακολούθησαν και άλλες εταιρίες όπως η «Ελληνική Εταιρεία Χάλυβος», η «Πυραμίς» και όχι μόνο. Όπως είναι εμφανές, ο πρόεδρος του ΣΒΒΕ έκανε την δουλειά του. Μέσω της επιχείρησης του και χωρίς να χρειάζεται να λογοδοτήσει σε κανέναν, έδειξε τον δρόμο σε κάθε εργοδότη να συμπεριφέρεται ως μοντέρνος «τσιφλικάς». Με πρόσχημα, πλέον, την οικονομική κρίση μπορούν να απολύουν, να εξαναγκάζουν σε παραιτήσεις, διαθεσιμότητες και αναγκαστικές άδειες, και να μειώνουν τις ώρες απασχόλησης και τους μισθούς των εργαζομένων.
Είσαι γυναίκα; Τόσο το καλύτερο : Η ζωή αρχίζει στα 65…
Μέσα σε όλα αυτά, την προηγούμενη βδομάδα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε την καταδικαστική του απόφαση, σχετικά με το ζήτημα της εξίσωσης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των ανδρών και των γυναικών στο Δημόσιο και τα Σώματα Ασφαλείας. Η ΕΕ απαγορεύει οποιαδήποτε διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών όσον αφορά τις αποδοχές, αλλά και άμεσα ή έμμεσα οφέλη (χρηματικά ή όχι) που προκύπτουν από την σχέση εργασίας, καθώς αυτό αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. Με βάση αυτό άνοιξε νέος κύκλος συζητήσεων σχετικά με την εξίσωση των ορίων ηλικίας, όλος τυχαίως, προς τα πάνω. Είναι, μια τρομερή ευκαιρία, για την εργοδοσία και την Κομισιόν να περάσουν την «ασφαλιστική μεταρρύθμιση» πλαγίως, με την στήριξη φυσικά ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Γιατί όπως πολύ καλά μπορούμε να καταλάβουμε, η εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης θα μπορούσε να γίνει προς τα κάτω, αλλά τότε οφελειμένοι θα ήταν οι εργαζόμενοι…
Δικομματισμός : Σταθερά στο πλάι του κόσμου…της εργοδοσίας
Η πολιτική των δύο μεγάλων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση στηρίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις αλλαγές αυτές. Το ασφαλιστικό και οι νέες εργασιακές σχέσεις είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τους αλλά οι πράξεις τους δείχνουν με ποιανού μέρος είναι και ποια συμφέροντα εκπροσωπούν. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η επιτροπή σοφών για την απασχόληση (με επικεφαλής τον Κουκιάδη, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ) προτείνει:
- Ελαστικό ωράριο που θα καθορίζεται από την εργοδοσία
- ελεύθερες απολύσεις
- μείωση αποζημιώσεων,
- συμβάσεις μερικής απασχόλησης
Μας επιφυλάσσουν το μέλλον της επισφαλούς εργασίας χωρίς δικαιώματα, της «γενιάς των 700€». Το ΠΑΣΟΚ μπροστά στη σκληρή επίθεση της ΝΔ στους εργαζόμενους, φαίνεται να παίζει το ρόλο της συναινετικής αντιπολίτευσης αναβαθμίζοντας το αντεργατικό του παρελθόν. Επιμένει στους αντιλαϊκούς νόμους περί ευελιξίας και ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων (βλέπε «σχέδιο νόμου ΠΑΣΟΚ για ανεργία) και επιχειρεί αντί να καταργήσει, να διαιωνίσει την απαράδεκτη μορφή και περιεχόμενο των προγραμμάτων stage. Το ΠΑΣΟΚ, επιστρέφοντας στον τόπο του «εγκλήματος», διαιωνίζει την ανασφάλιστη απασχόληση των νέων με πλήρες ωράριο και άθλιες αμοιβές περίπου 400-500 ευρώ, ενώ ταυτόχρονα προτείνει και την επιδότηση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών από το κράτος.
Στα κέρδη σκλάβοι, στις ζημιές συνέταιροι…
Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση που δημιούργησαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Εμείς οι νέοι εργαζόμενοι, οι αυριανοί εργαζόμενοι - σημερινοί φοιτητές μαζί με όλο τον κόσμο της εργασίας παλεύουμε με όπλο τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη για να ζούμε με αξιοπρέπεια. Για να δουλεύουμε για να ζούμε και όχι να ζούμε για να δουλεύουμε. Θα είμαστε όλοι και όλες στο δρόμο στη γενική απεργία στις 2 Απρίλη. Για να εκφράσουμε την οργή μας και την αγανάκτησή μας σε αυτούς που μας κλέβουν τις ζωές. Για να διεκδικήσουμε το μέλλον μας.
• Όλοι και όλες συμμετέχουμε στη γενική συνέλευση του Φ.Σ. ΑΣΟΕΕ την Τετάρτη 1 Απρίλη στο Αμφ. Α στη 13.00!
• Όλοι και όλες συμμετέχουμε στη γενική απεργία την Πέμπτη 2 Απρίλη !
• Όλοι και όλες στην απεργιακή συγκέντρωση στις 2 Απρίλη, 12μ. στο μουσείο !
|
|
|
Αξιολόγηση, Αξιοκρατία, Απασχολησιμότητα

Η επιλογή των παραπάνω λέξεων από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, για τα χαρακτηριστικά που θέλουν να δώσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια μέσω των «τομών» που προωθούν, μόνο τυχαία δεν χαρακτηρίζεται. Όπως είναι εμφανές, κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί την «θετική» αύρα των παραπάνω λέξεων.
* Ποιος φοιτητής δεν θέλει να αξιολογείται ο καθηγητής του;
* Ποιος δεν θέλει να υπάρχει αξιοκρατία και διαφάνεια εντός του πανεπιστημίου;
* Ποιος δεν θέλει να βρει εύκολα και γρήγορα δουλειά;
Κανένας… Αλλά το περιεχόμενο που έχουν δώσει σε αυτές τις λέξεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ αλλά και ΔΑΠ-ΠΑΣΠ είναι τουλάχιστον αστείο. Γιατί το κάθε πανεπιστήμιο έχει τόσο αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες ελέγχου μέσω της Γενικής Συνέλευσης του Φοιτητικού Συλλόγου της ΑΣΟΕΕ όσο και έμμεσης δημοκρατίας μέσω των οργάνων συνδιοίκησης του πανεπιστημίου. Απλά, ΔΑΠ-ΠΑΣΠ έχουν επιλέξει να απαξιώνουν αυτές τις διαδικασίες και να βλέπουν τα όργανα συνδιοίκησης ως «κουτί συλλογής ανούσιων αιτημάτων». Έτσι αποπροσανατολίζουν τους φοιτητές και τους βάζουν σε ρόλο θεατή των δρώμενων του πανεπιστημίου.
ΔΑΠ : Σταθερά εναντίον του πανεπιστημίου
Η ΔΑΠ, αλλά και η ΔΑΠ ΑΣΟΕΕ όντας στην «πρωτοπορία», έχουν πάρει θέση τα τελευταία χρόνια για την αξιολόγηση των πανεπιστημίων και την ισοτίμηση των τίτλων τους με εκείνων των ΚΕΣ (ΙΕΚ, ιδιωτικά κολλέγια κλπ). Από την πρώτη στιγμή η ΔΑΠ τάχθηκε υπέρ της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που προσπάθησε να προωθήσει η ΝΔ μέσω νόμων, και πιο συγκεκριμένα με τον νόμο για την αξιολόγησης το 2005 αλλά κα με τον «νόμο-πλαίσιο» το 2006. Προσπαθεί τώρα μέσω των αιτημάτων της στα όργανα συνδιοίκησης, θέλοντας να μας πείσει για την πρωτοπορία της, να εφαρμοστεί ο νόμος για την αξιολόγηση, ο οποίος έχει μείνει ανενεργός από το 2005. Με αυτό τον τρόπο, μετατρέπουν τα πανεπιστήμια σε «βιομηχανίες κοπής ακαδημαϊκών τίτλων», σύμφωνα πάντα με τις ανάγκες των εργοδοτών. Γιατί όταν μιλάνε για αξιολόγηση εννοούν εμπορευματοποίηση των πανεπιστημιακών τίτλων, αφού η «υποτιθέμενη» αξιολόγηση θα γίνεται σύμφωνα με τις ανάγκες της αγοράς και από στελέχη επιχειρήσεων. Τα, δε, προγράμματα σπουδών αναδιαρθρώνονται με σκοπό οι φοιτητές να λαμβάνουν γνώση αναλώσιμη και επιφανειακή, στα μέτρα των επιχειρήσεων. Τέλος, να θυμηθούμε ότι η αξιολόγηση αποτελεί έναν εκβιαστικό μέσω συμμόρφωσης των ιδρυμάτων με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση αφού συνδέει τη χρηματοδότησή τους με αυτή.
ΠΑΣΠ : 2η στους αγώνες, 2η και στην αξιολόγηση…
Η ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ αφού πρώτα σύρθηκε στις κινητοποιήσεις του 2006 και του 2007 και ήταν απούσα τον Δεκέμβρη που μας πέρασε, τώρα σύρεται στο «χορό της αξιολόγησης» που έχει ανοίξει εδώ και καιρό η ΔΑΠ. Η ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ πάει όπου «φυσάει ο άνεμος». Από τη μια, στα ενωτικά και αγωνιστικά πλαίσια του 2006 και του 2007 έλεγε «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ» και τώρα, προωθεί την αξιολόγηση με «ακαδημαϊκά κριτήρια» μέσω ερωτηματολογίων, στο ΛΟΧΡΗ και στην ΟΔΕ. Βέβαια, τα ακαδημαϊκά κριτήρια που βάζουν ως προϋπόθεση για να δεχθούν την αξιολόγηση εντός του πανεπιστημίου, κανείς δεν τα έχει καταλάβει και ούτε πρόκειται. Τα, δε, ερωτηματολόγια είναι αμφιβόλου ποιότητας και σε τμήματα όπου υπάρχουν χρόνια τέτοιες διαδικασίες (π.χ. ΔΕΤ), η εμπειρία έχει δείξει ότι δεν προσφέρουν τίποτα. Επιπλέον, με αυτό τον τρόπο θέλουν να απαξιώσουν τις διαδικασίες του φοιτητικού συλλόγου (βλ. γενικές συνελεύσεις), να βάλλουν τους φοιτητές σε ρόλο θεατή ενδυναμώνοντας έτσι τις πελατειακές τους σχέσεις(που χρόνια τώρα καλά κρατούν) και να μπορούν οι ίδιοι να εμφανίζονται ως «αυτόκλητοι μεσσίες», που ως δια μαγείας λύνουν τα προβλήματα του φοιτητικού κόσμου με «φτηνά» αιτήματα στης Γενικές Συνελεύσεις των τμημάτων. Γιατί μέσω των αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών των ΓΣ μπορεί να διενεργηθεί ο πραγματικός έλεγχος του πανεπιστημίου και ο ουσιαστικός διάλογος για τα προβλήματα του φοιτητικού κόσμου με ταυτόχρονη αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης. Αλλά η απάντηση μας πρέπει να άμεση και δυναμική. Πρέπει να σπάσουμε την πελατειακή λογική που διαπνέει κάθε κίνηση των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ και να καταλάβουν ότι ρόλος του φοιτητή δεν είναι διακοσμητικός εντός του πανεπιστημίου. Γιατί όποτε λειτουργήσαμε με αυτόν τον τρόπο και ήμασταν δυναμικά παρόντες στις εξελίξεις (ο Δεκέμβρης δεν είναι μακριά…) απαντήσαμε έμπρακτα σε όλους αυτούς τους «διαχειριστές» των ελλειμμάτων των πανεπιστημίων. Γιατί οι συλλογικές διεκδικήσεις μας έχουν αποδείξει πως είναι ο μόνος τρόπος να απαντήσουμε σε νόμους και διατάγματα που πλήττουν κεκτημένα δικαιώματά μας. Γι’ αυτά παλεύουμε και γι’ αυτά αγωνιούμε…. Και τελικά απ’ ότι φαίνεται μερικοί ανησυχούν.
|
|
|
Aντίσταση
Aλληλεγγύη
Aξιοπρέπεια

Η επίθεση με βιτριόλι στο πρόσωπο της Κωνσταντίνας Κούνεβα στις 23/12 έφερε στην επιφάνεια με τον πιο βίαιο τρόπο τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και το καθεστώς εργοδοτικής τρομοκρατίας που βιώνουν οι περίπου 20.000 εργαζόμενοι/ες στο χώρο της καθαριότητας καθώς και την πρακτική των υπεργολαβιών σύμφωνα με την οποία γίνεται ο καθαρισμός των δημοσίων κτιρίων και χώρων.
Και στα Πανεπιστήμια, όπως σε όλους τους δημόσιους χώρους πλέον, ο καθαρισμός των κτιρίων δίνεται ως υπεργολαβία, σε ιδιωτικές εταιρείες που απασχολούν τις εργαζόμενες/ους με μισθούς πείνας, υπό το καθεστώς της εργοδοτικής τρομοκρατίας και τις περισσότερες φορές χωρίς καθόλου ένσημα αντί για βαρέα και ανθυγιεινά όπως θα έπρεπε.
Στην ΑΣΟΕΕ, ο καθαρισμός των χώρων έχει δοθεί υπεργολαβία στην εταιρεία ΦΑΣΜΑ Α.Ε. Τα τελευταία χρόνια έχουμε όλοι παρατηρήσει τη μείωση, και μάλιστα με αυξανόμενο ρυθμό, των καθαριστριών της σχολής, με αποτέλεσμα να απασχολούνται σήμερα μόνο δέκα καθαρίστριες με καθήκοντα καθαρισμού για όλη τη σχολή.
Επειδή το καθεστώς υπεργολαβίας μας φέρνει στο μυαλό ανασφάλιστη εργασία και επιτήρηση από προϊστάμενους-ρουφιάνους του αφεντικού, έχουμε καταθέσει αίτημα προς τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου, προκειμένου να μας γνωστοποιηθούν οι λεπτομέρειες για τη συνεργασία του Πανεπιστημίου με την εταιρεία ΦΑΣΜΑ, το καθεστώς και τις συνθήκες απασχόλησης των καθαριστριών και να μας δοθούν εξηγήσεις για τις μειώσεις αυτές στο προσωπικό καθαρισμού. Φυσικά απάντηση ακόμα δεν έχουμε πάρει και επόμενη συνεδρίαση Συγκλήτου δεν έχει προγραμματισθεί...
Στο The Mall-ΑΣΟΕΕ, η «δωρεάν σίτιση» είναι ένα ακόμα μαγαζί, μιας και η διαχείριση του εστιατορίου αλλά και του κυλικείου δεν γίνεται από το ίδιο το πανεπιστήμιο, αλλά έχει δοθεί με διαγωνισμό σε κερδοσκοπικές εταιρίες οι οποίες για να μειώσουν το κόστος και να αυξήσουν τα κέρδη τους, εξουθενώνουν τους υπαλλήλους και ρίχνουν επικίνδυνα την ποιότητα του φαγητού. Ίδια η ιστορία και για το μαγαζί της «δωρεάν στέγασης» καθώς οι εστίες που προσφέρει η ΑΣΟΕΕ δεν είναι κτίρια που ανήκουν στο δημόσιο, αλλά σε κερδοσκοπικές εταιρίες ξενοδοχείων οι οποίες πληρώνονται από το δημόσιο. Όσο για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών... μια βόλτα μπορεί να πείσει και τον πλέον δύσπιστο.
Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: «Γιατί ο καθαρισμός, η σίτιση κτλπ να δίνονται υπεργολαβία σε επιχειρήσεις αντί να αναλαμβάνει το δημόσιο Πανεπιστήμιο να προσλαμβάνει το ανάλογο και απαραίτητο προσωπικό???». Άλλωστε θα κόστιζε λιγότερο να προσλαμβάνεται κατευθείαν το προσωπικό αντί να επενοικιάζεται από εταιρίες οι οποίες αφού το πληρώσουν(;) θα τους μείνει και κάτι στην τσέπη. Την απάντηση την έχει δώσει η Κυβέρνηση με τη συνεχή προσπάθειά που καταβάλει για την ιδιωτικοποίηση της παιδείας. Προσπαθούν να αναθέτουν όσο το δυνατόν περισσότερες λειτουργίες του Πανεπιστημίου σε ιδιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να μας βάλουν σε μια λογική ότι το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί παρά να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και με επιχειρήματικούς φορείς να δραστηριοποιούνται μέσα σε αυτό. Η δική μας απάντηση δόθηκε μέσα από το φοιτητικό κίνημα του 2006-2007 που με τους αγώνες του στάθηκε εμπόδιο στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους και δήλωσε πως θα υπερασπίζεται πάντα το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο.
Από τις 17 Μάρτη η πρυτανεία του Α.Π.Θ. τελεί υπό κατάληψη στην κατεύθυνση της έμπρακτης αλληλεγγύης στην Κ. Κούνεβα διεκδικώντας την άμεση πρόσληψη των εργαζόμενων στον καθαρισμό και τη φύλαξη από το ίδιο το πανεπιστήμιο. Η δυναμική αυτή κίνηση φοιτητών και εργαζομένων, ενάντια στην μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, την επισφάλεια και το καθεστώς επινοικίασης φοβίζει το πολιτικό προσωπικό της αγοράς και του κράτους. Γι αυτό και συσπειρώνεται το αντιδραστικό μπλοκ. Οι πρυτανικές αρχές του Α.Π.Θ. χρησιμοποιούν τα πάντα φιλόξενα σ' αυτούς Μ.Μ.Ε για να κραυγάσουν τρομοϋστερικά για το άσυλο και να καλέσουν σε αντισυγκέντρωση με σκοπό τον τερματισμό της κατάληψης.
Συντάσσουν τις φωνές τους με όλους τους φύλακες της τάξης και της ασφάλειας των αφεντικών, των ΜΜΕ και το φασίστα εισαγγελέα Σανιδά, που απειλούν πλέον άμεσα όλες τις καταλήψεις εντός και εκτός σχολών. Οι απειλές τους δεν μπορούν να μας καταστείλουν. Αντίθετα, δυναμώνουν την αλληλεγγύη μας προς το Α.Π.Θ.
Σ' αυτούς που σκούζουν στα παράθυρα της τηλεόρασης πως μέσα στο άσυλο δραστηριοποιούνται ομάδες βίας, απαντάμε πως αυτές οι ομάδες μας είναι γνωστές. Είναι οι εργολάβοι και οι εταιρίες που καταπατούν όλα τα εργασιακά δικαιώματα και κερδοσκοπούν ξεζουμίζοντας τους εργαζόμενους/ες, αφού χαίρουν ασυλίας και μέσα στα πανεπιστήμια.
Οι απόψεις μας αυτές δεν αποτελούν έκφραση φιλανθρωπίας απέναντι στους εργαζόμενους, ούτε μια πράξη "επαναστατικότητας" εκ του ασφαλούς. Είναι προϊόν της συνείδησης του γεγονότος πως στα χαμηλωμένα βλέμματα των καθαριστριών, βλέπουμε τον εαυτό μας σε λίγα χρόνια, αν όχι από τώρα. Συνείδησης του γεγονότος πως εμείς ατομικά δε θα έχουμε διαφορετικό μέλλον , πως αν δεν αντισταθούμε με συλλογικές δράσεις δε θα τη βγάλουμε καθαρή. Πως αντίθετα με τις φαντασιώσεις που μας τρέφει ένα ολόκληρο σύστημα για το πανεπιστήμιο... και εμάς μαύρα και ανασφάλιστα μας θέλουν να δουλεύουμε.
Μακριά από την επιθυμία να γίνουμε αφεντικά ή διαχειριστές των ζωών των άλλων, επιλέγουμε το βλέμμα των εργαζομένων, μεταναστών/στριών, των κρατούμενων να σταματήσει να είναι χαμηλωμένο.
Καλούμε όλους και όλες την ΤΕΤΑΡΤΗ 8/4 σε διαμαρτυρία στην πρυτανεία
Ενάντια στο καθεστώς υπεργολαβίας στην ΑΣΟΕΕ
Ενάντια στο μεγάλο παζάρι των εργασιακών δικαιωμάτων που στήνεται στο Πανεπιστήμιο με τους εργολάβους.
Έξω οι εργολάβοι από τις σχολές
κανένας εργαζόμενος/η ενοικιαζόμενος, ανασφάλιστος, επισφαλής.
|
|
|